Content กับ Context – เนื้อหากับบริบท

วันนี้ได้อ่านสเตตัสของหนูเนยอันนึง เค้าพูดถึง Content กับ Blogger/Influencer ว่าควรจะต้องเลือก  Blogger ที่เหมาะสมกับ Content ด้วย เพราะ Blogger คือ Context ..

เลยสงสัย ว่าไอ้ Context นี่มันคืออะไร

เพราะสงสัย จึงไปหา

Context meaning

ทีนี้ ด้วยความรู้อันน้อยนิด ก็เลยถาม “ทำไม Blogger ถึงเป็น Context?” ได้ความว่า เพราะ Context มันติดตัวเราไป อย่างเวลานึกถึง Beauty Blogger ก็จะนึกถึงเนื้อหาที่เป็นการแต่งหน้า เครื่องสำอางค์ หรือพวก IT Blogger ก็จะคาดหวังเนื้อหาที่เป็น มือถือ gadget อะไรพวกนี้

………

งง

งง จริงๆครับ…. เดี๋ยวขอเล่าความเข้าใจดั่งเดิม ที่ได้ไปฟังคนที่มีความรู้มากกว่าผมหลายๆท่านก่อนนะครับ

พี่แก่ Nuttaputch เคยพูดในงาน Green eCommerce ไว้เกี่ยวกับ Content Marketing 101 ว่า Content มันคือทุกอย่าง ตั้งแต่ รูป คู่มือ บทความ เพลง วิดีโอ แผ่นโฆษณา แต่ทีนี้ การสร้าง Content ควรจะต้องสร้างเนื้อหาที่กลุ่มเป้าหมายของเราต้องการ

หรือเวลาไปฟังสัมมนาการตลาด ก็จะเน้นกันเหลือเกินว่าจะต้องยึดลูกค้ากลุ่มเป้าหมายเป็นศูนย์กลาง เป็นตัวตั้งต้น เวลาจะทำการตลาดอะไร ให้นึกถึงกลุ่มเป้าหมายเป็นหลัก

หรือ เร็วๆนี้เอง ได้ดูวิดีโอที่พี่ด้วง ดวงฤทธิ์ บุนนาค ได้พูดเอาไว้ในงานของบุญถาวร เนื้อหาในนั้น แกพูดเกี่ยวกับการออกแบบโดยที่เรายัง embrace context หรือ embrace บริบท

แล้วอย่างที่หนูเนยบอก มันเหมือนกันกับ Branding, Personal Branding ที่พูดกันบ่อยๆอ่ะครับ

ก้อ…. เลยคิดว่า Context ที่เวลาเราจะออกแบบ Content ขึ้นมา Context ที่เป็นตัวกำหนดแนวทางของ Content นั้น ก็ควรจะเป็นกลุ่มเป้าหมายที่เราจะสื่อสารด้วยตะหาก… ส่วน Blogger/Influencer ก็เป็นส่วนหนึ่งของเนื้อหาที่เราออกแบบ

Context ในตัวบุคคล

แต่…. ยัง ยังไม่จบนะครับ ในแนวคิดของหนูเนยเค้า ก็ถูกต้องเหมือนกัน เพราะในตัวบุคคลก็มีบริบทอยู่เหมือนกัน  อย่างเช่น ถ้านึกถึงหนูเนย เมื่อก่อนจะนึกถึง windows phone, droidsans มาตอนนี้นึกถึง pokemon go, บิงซู, อาจารย์สอนเขียนแอนดรอยด์

เป็นเพราะบริบทของตัวบุคคลเปลี่ยน ด้วยประสบการณ์ที่บุคคลนั้นๆได้รับ เวลาผ่านไป เค้าอาจจะได้ฝึกฝนอะไรบางอย่าง เช่น ถ่ายรูป เขียนโปรแกรม ทำอาหาร ถ่ายวิดีโอ แต่งหน้า … อย่างที่หนูเนยได้ทำในช่วงที่ผ่านมานี้ครับ มันทำให้เรามีลักษณะเฉพาะของตัวเราเองครับ เวลาคนอื่นนึกถึงตัวเรา ก็จะนึกถึงสิ่งที่เราได้เคยทำมา

อันนี้ สามารถเรียกได้ว่าเป็น Personal Branding อย่างถ้านึกถึงคุณตัน ก็จะนึกถึงชาเขียวอิชิตัน ถ้านึกถึงพี่ป้อมภาวุธ ก็จะนึกถึง tarad.com นึกถึง ecommerce (หรือถ้ารุ่นเก่าๆหน่อย ต้อง thaisecondhand.com เลยครับ ^^)

Context ในตัวบุคคล กับ Content ที่เรากำลังออกแบบ

ทีนี้ Context ในตัวบุคคลมีส่วนสำคัญกับ Content มั้ย?? ต้องตอบว่ามีครับ

แต่ให้เรานึกถึง กลุ่มเป้าหมายที่เราจะส่ง Content ไปถึงก่อน ว่ากลุ่มคนเหล่านั้น มี Context อะไรบ้าง ชอบอะไร อายุเท่าไหร่ แต่งตัวยังไง ชอบไปที่ไหน ใช้มือถืออะไร มี mobile device กี่เครื่อง

ทีนี้ ก็มาดู Blogger/Influencer ที่เรากำลังพิจารณา ว่าเค้าเหล่านั้น มี Context ที่เหมาะสมกับกลุ่มเป้าหมายของเรารึเปล่า มีความน่าเชื่อถือในหัวข้อ Content ที่เราจะออกแบบมั้ย มีสไตล์ในการนำเสนอเหมาะสมกับกลุ่มเป้าหมายของเรารึเปล่า

Content = Product

คุยกันได้พอสมควร ก็กลับมานั่งคิดของตัวเอง (พอคิดเสร็จก็คิดว่าจะต้องเอามาเขียนลงบล็อกนี่แหละ ^^)
คิดไปก็วาดรูปได้แบบนี้

 

Content as a Product
ไอเดียของผมคือ ถ้าเรานึกถึง Blogger หรือคอลัมนิสต์ซักคน สินค้าของเค้าก็ Content ที่เค้าสร้างนั่นเอง คนเขียนหรือ Blogger/Influencer ก็คือคนออกแบบ Product นั้นๆ ความคิดของเค้า สไตล์การเขียนการนำเสนอ ก็คือ Material หรือวัตถุดิบในการสร้างสินค้าตัวนั้นๆ
เหมือนกับเวลาเราจะทำโต๊ะซักตัว เราอาจจะเอาไม้มาทำโต๊ะก็ได้ ซึ่งไม้ก็มีบริบทอย่างนึง ถ้าโต๊ะตัวนั้น เราเอาสีไปทาทับลายไม้ ก็เหมือนเราบังคับให้คนเขียน เขียนตามที่เราบอก แต่ถ้าเราปล่อยให้ไม้เหล่านั้นได้แสดงลายของมัน ได้แสดงเนื้อแท้ของไม้เอง เราก็จะได้โต๊ะที่สวยในแบบที่ไม่ทำลายบริบทของไม้เลย (ตอนเขียนนี่คิดมาได้ แล้วถ้าเราทำสีเสี้ยนล่ะ จะเป็นยังไง??)
หรือเราอาจจะเลือกวัสดุแบบอื่นมาทำโต๊ะก็ได้ เช่น เหล็ก สเตนเลส พลาสติก ซึ่งวัสดุเหล่านี้ก็มีบริบทที่ต่างกันไป เหมาะกับกลุ่มคนที่หลากหลายกันไป ในสไตล์ที่ต่างกัน
เขียนโพสต์นี้ไป ก็นึกถึงโต๊ะของพี่ด้วง ดวงฤทธิ์ บุนนาค ที่เอาไม้ Recycle มาใช้ แกบอกว่า แก embrace บริบท
ไม้ recycle มีบริบทเป็นยังไง แกก็ออกแบบโต๊ะบนบริบทนั้นๆ
———————–
ก็เท่านี้แหละครับ ความคิดก็จบตรงนี้ แต่ก็สามารถคิดต่อได้เรื่อยๆ  เดี๋ยวถ้ามีความคิดอะไรน่าสนใจ ก็จะเอามาเขียนอีกนะครับ ^^
มีความเห็นยังไง คุยกันนะครับ
Continue Reading